- N Nonsens (‹łc. non = ‘nie’ + sensus = ‘sposób myślenia’; ‘zdolność myślenia’; ‘znaczenie’›, ang. nonsense, meaningless, fr. nonsens, nm. Unsinn, Sinnlos)
W sensie logicznym nonsens można zdefiniować w dwojaki sposób, jako
- Wypowiedź skonstruowaną niezgodnie z obowiązującą w danym języku (niekoniecznie naturalnym) składnią, wypowiedź niespójną syntaktycznie.
- Wypowiedź poprawną syntaktycznie, właściwie realizującą zasady składni danego języka, ale nieskładną semantycznie, dlatego niezrozumiałą nawet dla osób kompetentnie posługujących się danym językiem.
W teorii poznania nonsens to wypowiedź poprawna syntaktycznie i semantycznie, ale pozbawiona sensownego odniesienia empirycznego.
W tym kontekście o nonsensie pisali m. in. neopozytywiści (np. R. Carnap), dla których twierdzenia tradycyjnej metafizyki są właśnie zdaniami nonsensownymi – nie można ich bowiem przedstawić za pomocą pojęć sensownych empirycznie lub za pomocą takich zdań.
Uwagi:
Nonsens jest bliski znaczeniowo pojęciu absurdu. O ile jednak absurd ma znaczenie oraz jest fałszywy, o tyle nonsens (zgodnie z etymologią) znaczenia nie posiada i nie jest w związku z tym ani prawdziwy ani fałszywy.
Zob. także:
# Znaczenie
# Absurd
# Logika
# Neopozytywizm