- H Harmonia przedustawna (‹nłc. tłum. ‘harmonia praestabilita’›, ang. pre-established hormony, fr. harmonie préétablie, nm. prästabilierte Harmonie)
Termin używany w metafizyce Leibniza na określenie ustanowionej przez Boga harmonii między monadami. Dzięki niej monady, które ‘nie mają okien’ (zatem nie wpływają na siebie, ani się ze sobą nie kontaktują), zachowują się w sposób uporządkowany. Teoria harmonii przedustawnej pozwala filozofowi wyjaśnić odpowiedniość między ludzkimi postrzeżeniami i myślami a rzeczywistością zewnętrzną.
Uwagi:
Zasadę działania harmonii przedustawnej tłumaczy Leibniz przy pomocy analogii do równo nakręconych zegarów, które wybijają godzinę o tej samej porze. Nie jest to jednak reakcja na nastanie owej godziny, ale efekt precyzyjnego nastawienia mechanizmów.
Zob. także:
# Monada
# Monadologia