- E
Etiuda (franc. étude – ‘studium’)
-
Termin oznaczający krótką formę muzyczną, filmową, również wszelkie zwięzłe utwory mające na celu doskonalenie techniki, stylu, biegłości w dziedzinie sztuki czy literatury, a zatem szlifowanie pisarskiego stylu, aktorskiej gry, instrumentalnej wirtuozerii, reżyserskiej błyskotliwości, etc. W muzyce (w której to dziedzinie etiuda znalazła najszerszy kontekst) termin etiuda określa formę muzyczną, której podstawowym założeniem jest takie zaprojektowanie materiału dźwiękowego, aby stał się narzędziem służącym doskonaleniu technicznej biegłości i wzbogaceniu środków wyrazu (artykulacji, dynamiki, etc.). Z drugiej strony etiuda jest często w pełni autonomiczną i najwyższej próby prezentacją kompozytorskiej błyskotliwości, co czyni ją pełnowartościowym elementem artystycznych recitali, włączanym w typowo koncertowy repertuar – za przykład niech posłużą fortepianowe etiudy tej miary kompozytorów co Fryderyk Chopin, Franciszek Liszt, Sergiusz Rachmaninow czy Claude Debussy, które bezsprzecznie uważane są za arcydzieła twórczego kunsztu.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Uwagi dodatkowe:
Przykłady:
Fryderyk Chopin, 12 etiud op. 10, 12
etiud op. 25, 3 etiudy op. pośm.
Franciszek Liszt, szczególnie znane: Grandes
Études de Paganini (1851), Trois Études de concert: Il Lamento,
Claude Debussy, 12 etiud napisanych w
roku 1915 (L 136)
Sergiusz Rachmaninow , Études-Tableaux: 9 etiud op.
33, 9 etiud op.39
Olivier Messiaen, Quatre études de rythme
John Cage, Etudes
Australes, Etudes Boreales
Zob. także: