Esencja przesłania nauk Buddy, fundament ideowy buddyzmu. Głoszą prawdę mającą doprowadzić do wyzwolenia się ze świata sansary, wyeliminowania cierpienia, osiągnięcia wyzwolenia (nirwana). Po raz pierwszy Budda, już jako ‘Przebudzony’, sformułował Cztery Szlachetne Prawdy podczas  tzw. kazania dla Pięciu Ascetów, zwanego również ‘Kazaniem o Wprawieniu w Ruch Koła Dharmy’, które wygłosił w Parku Gazeli (Sarnath). Prawdy te głoszą:

1)      Jest cierpienie (dukkha), wszystko jest cierpieniem, czyli Pierwsza Szlachetna Prawda o Cierpieniu, która uświadamia nierozerwalność wszelkich doświadczeń życia z towarzyszącym im zawsze cierpieniem (narodziny, wzrastanie, pożądanie rzeczy, których nie można osiągnąć, rozczarowania, ból, choroby, starzenie się, przemijanie, utrata, nietrwałość zjawisk, tęsknota, śmierć);

2)      Istnieje przyczyna cierpienia, powiada Druga Szlachetna Prawda, uświadamiając zarazem, że upatrywać tej przyczyny należy w pożądaniu, pragnieniu namiętności, zachwytu, stawania się, głodowi zmysłowej przyjemności a z drugiej strony popędowi destrukcji, niszczenia, za sprawą których następuje uwikłanie w kołowrót narodzin i śmierci (sansara);

3)      Na cierpienie jest metoda, lekarstwo, zdradza Trzecia Szlachetna Prawda -  aby położyć kres cierpieniu, należy  wyrzec się tego, co jest cierpienia przyczyną, a zatem należy zniszczyć w sobie, wykorzenić, wyeliminować pragnienie, pożądanie;

4)      Drogą ku osiągnięciu ostatecznego oświecenia jest tzw. Ośmioraka Ścieżka, głosi Czwarta Szlachetna Prawda, a przestrzeganie przykazań w niej zawartych jest konieczną drogą, ku ostatecznemu wyeliminowaniu cierpienia i wyzwoleniu się w stan nirwany.