|
Mój Dom jest zapisem historii wydarzeń nawarstwionych na zewnętrznej części budynku pod postacią zmieniających się wraz z upływem czasu elewacji. Szyldy, afisze, reklamy stanowią obwolutę architektoniczną budynków. Jest to wyznaczone miejsce na zaprezentowanie przedmiotowości, która jako produkt opatrzony metką nowości nie została jeszcze wystarczająco dostrzeżona przez potencjalnych nabywców. Obrazy reklamowe, będące skrótową formą wyrazu myśli tylko w nielicznych przypadkach są trafnie uchwyconą grą słów i obrazów pobudzającą wyobraźnię odbiorcy. Większość z nich stanowi albo proste przedstawienie miejsca, w którym znajduje się lokum rzemieślnika i usługodawcy albo liche zapożyczenia wyrażeń języka potocznego i ikon wizualnych, co stanowi gwarancję dotarcia w wersji zrozumiałej do każdej warstwy społecznej. Podobnież z afiszami politycznymi, w których największą zaletą jest jawna gra pozorów oraz polską żarliwością religijną wyrażającą się w haśle 'My chcemy Boga'. Największą zaletą filmu, w moim przekonaniu, nie jest jego paradokumentalny wymiar przedstawiający dzieje Polski dwudziestowiecznej, lecz zagadnienie upływu czasu i obecności tych, którzy w tym efemerycznym przedziale podlegają zmianom, przybierając rozmaite barwy ochronne. |
Jacek Kasprzycki 1983 |
|
Współpraca realizatorska: T. Sorbian, T. Ciesielski
Scenariusz: J. Kasprzycki Zdjęcia: J. M. Ptasiński Asystent operatora: A. Dąbrowski Kompozycja dźwięku: B. Mazurek Dźwięk: W. Popkiewicz Montaż: H. Michalewicz Kierownictwo artystyczne: M. Kijowicz Kierownictwo produkcji: T. Kowal Produkcja: Studio Miniatur Filmowych |
II
Labirynt
Jan Lenica
